มหาวิภังค์ ภาค ๒
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒ · หน้า ๑๐๓
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Tena kho pana samayena āyasmato ānandassa atirekapatto uppanno hoti. Āyasmā ca ānando taṁ pattaṁ āyasmato sāriputtassa dātukāmo hoti. Āyasmā ca sāriputto sākete viharati. Atha kho āyasmato ānandassa etadahosi— “bhagavatā sikkhāpadaṁ paññattaṁ— ‘na atirekapatto dhāretabbo’ti. Ayañca me atirekapatto uppanno. Ahañcimaṁ pattaṁ āyasmato sāriputtassa dātukāmo. Āyasmā ca sāriputto sākete viharati. Kathaṁ nu kho mayā paṭipajjitabban”ti? Bhagavato etamatthaṁ ārocesi. “Kīvaciraṁ panānanda, sāriputto āgacchissatī”ti? “Navamaṁ vā, bhagavā, divasaṁ dasamaṁ vā”ti. Atha kho bhagavā etasmiṁ nidāne etasmiṁ pakaraṇe dhammiṁ kathaṁ katvā bhikkhū āmantesi— “anujānāmi, bhikkhave, dasāhaparamaṁ atirekapattaṁ dhāretuṁ. Evañca pana, bhikkhave, imaṁ sikkhāpadaṁ uddiseyyātha— “Dasāhaparamaṁ atirekapatto dhāretabbo. Taṁ atikkāmayato nissaggiyaṁ pācittiyan”ti. Dasāhaparamanti dasāhaparamatā dhāretabbo. Atirekapatto nāma anadhiṭṭhito avikappito. Patto nāma dve pattā ayopatto mattikāpattoti.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้