มหาวิภังค์ ภาค ๒
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒ · หน้า ๔๔๖
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

So samaṇuddesoti yo so evaṁvādī samaṇuddeso. Bhikkhūhīti aññehi bhikkhūhi, ye passanti ye suṇanti tehi vattabbo— “mā, āvuso samaṇuddesa, evaṁ avaca. Mā bhagavantaṁ abbhācikkhi. Na hi sādhu bhagavato abbhakkhānaṁ. Na hi bhagavā evaṁ vadeyya. Anekapariyāyenāvuso samaṇuddesa, antarāyikā dhammā antarāyikā vuttā bhagavatā. Alañca pana te paṭisevato antarāyāyā”ti. Dutiyampi vattabbo … tatiyampi vattabbo … sace paṭinissajjati iccetaṁ kusalaṁ, no ce paṭinissajjati so samaṇuddeso bhikkhūhi evamassa vacanīyo— “ajjatagge te, āvuso samaṇuddesa, na ceva so bhagavā satthā apadisitabbo. Yampi caññe samaṇuddesā labhanti bhikkhūhi saddhiṁ dirattatirattaṁ sahaseyyaṁ sāpi te natthi. Cara pire vinassā”ti. Yo panāti yo yādiso …pe… bhikkhūti …pe… ayaṁ imasmiṁ atthe adhippeto bhikkhūti. Jānāti nāma sāmaṁ vā jānāti, aññe vā tassa ārocenti, so vā āroceti. Tathānāsitanti evaṁ nāsitaṁ. Samaṇuddeso nāma sāmaṇero vuccati. Upalāpeyya vāti tassa pattaṁ vā cīvaraṁ vā uddesaṁ vā paripucchaṁ vā dassāmīti upalāpeti, āpatti pācittiyassa. Upaṭṭhāpeyya vāti tassa cuṇṇaṁ vā mattikaṁ vā dantakaṭṭhaṁ vā mukhodakaṁ vā sādiyati, āpatti pācittiyassa.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้