Puna caparaṁ, bhikkhave, rājā kāle senaṁ uyyojetvā antarāmaggato nivattāpeti. Yesaṁ taṁ amanāpaṁ tesaṁ evaṁ hoti— ‘rājā kho pabbajitena saṁsaṭṭho. Siyā nu kho pabbajitassa kamman’ti. Ayaṁ, bhikkhave, navamo ādīnavo rājantepurappavesane. Puna caparaṁ, bhikkhave, rañño rājantepuraṁ hatthisammaddaṁ assasammaddaṁ rathasammaddaṁ rajanīyāni rūpasaddagandharasaphoṭṭhabbāni, yāni na pabbajitassa sāruppāni. Ayaṁ, bhikkhave, dasamo ādīnavo rājantepurappavesane. Ime kho, bhikkhave, dasa ādīnavā rājantepurappavesane”ti. Atha kho bhagavā āyasmantaṁ ānandaṁ anekapariyāyena vigarahitvā dubbharatāya …pe… evañca pana, bhikkhave, imaṁ sikkhāpadaṁ uddiseyyātha— “Yo pana bhikkhu rañño khattiyassa muddhāvasittassa anikkhantarājake aniggataratanake pubbe appaṭisaṁvidito indakhīlaṁ atikkāmeyya, pācittiyan”ti. Yo panāti yo yādiso …pe… bhikkhūti …pe… ayaṁ imasmiṁ atthe adhippeto bhikkhūti. Khattiyo nāma ubhato sujāto hoti, mātito ca pitito ca saṁsuddhagahaṇiko, yāva sattamā pitāmahayugā akkhitto anupakuṭṭho jātivādena.