Tena kho pana samayena sāvatthiyā ussavo hoti. Manussā alaṅkatappaṭiyattā uyyānaṁ gacchanti. Visākhāpi migāramātā alaṅkatappaṭiyattā “uyyānaṁ gamissāmī”ti gāmato nikkhamitvā—“kyāhaṁ karissāmi uyyānaṁ gantvā, yannūnāhaṁ bhagavantaṁ payirupāseyyan”ti ābharaṇaṁ omuñcitvā uttarāsaṅgena bhaṇḍikaṁ bandhitvā dāsiyā adāsi—“handa, je, imaṁ bhaṇḍikaṁ gaṇhāhī”ti. Atha kho visākhā migāramātā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinnaṁ kho visākhaṁ migāramātaraṁ bhagavā dhammiyā kathāya sandassesi samādapesi samuttejesi sampahaṁsesi. Atha kho visākhā migāramātā bhagavatā dhammiyā kathāya sandassitā samādapitā samuttejitā sampahaṁsitā uṭṭhāyāsanā bhagavantaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā pakkāmi. Atha kho sā dāsī taṁ bhaṇḍikaṁ vissaritvā agamāsi. Bhikkhū passitvā bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. “Tena hi, bhikkhave, uggahetvā nikkhipathā”ti. Atha kho bhagavā etasmiṁ nidāne etasmiṁ pakaraṇe dhammiṁ kathaṁ katvā bhikkhū āmantesi— “anujānāmi, bhikkhave, ratanaṁ vā ratanasammataṁ vā ajjhārāme uggahetvā vā uggahāpetvā vā nikkhipituṁ—‘yassa bhavissati so harissatī’ti. Evañca pana, bhikkhave, imaṁ sikkhāpadaṁ uddiseyyātha— “Yo pana bhikkhu ratanaṁ vā ratanasammataṁ vā, aññatra ajjhārāmā, uggaṇheyya vā uggaṇhāpeyya vā, pācittiyan”ti. Evañcidaṁ bhagavatā bhikkhūnaṁ sikkhāpadaṁ paññattaṁ hoti.