Atha kho āyasmā upaseno vaṅgantaputto, sapariso yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Āciṇṇaṁ kho panetaṁ buddhānaṁ bhagavantānaṁ āgantukehi bhikkhūhi saddhiṁ paṭisammodituṁ. Atha kho bhagavā āyasmantaṁ upasenaṁ vaṅgantaputtaṁ etadavoca— “kacci vo, upasena, khamanīyaṁ kacci yāpanīyaṁ, kaccittha appakilamathena addhānaṁ āgatā”ti? “Khamanīyaṁ, bhagavā, yāpanīyaṁ, bhagavā. Appakilamathena ca mayaṁ, bhante, addhānaṁ āgatā”ti. Tena kho pana samayena āyasmato upasenassa vaṅgantaputtassa saddhivihāriko bhikkhu bhagavato avidūre nisinno hoti. Atha kho bhagavā taṁ bhikkhuṁ etadavoca— “manāpāni te, bhikkhu, paṁsukūlānī”ti? “Na kho me, bhante, manāpāni paṁsukūlānī”ti. “Kissa pana tvaṁ, bhikkhu, paṁsukūliko”ti? “Upajjhāyo me, bhante, paṁsukūliko. Evaṁ ahampi paṁsukūliko”ti. Atha kho bhagavā āyasmantaṁ upasenaṁ vaṅgantaputtaṁ etadavoca—“pāsādikā kho tyāyaṁ, upasena, parisā. Kathaṁ tvaṁ, upasena, parisaṁ vinesī”ti? “Yo maṁ, bhante, upasampadaṁ yācati tamahaṁ evaṁ vadāmi— ‘ahaṁ kho, āvuso, āraññiko piṇḍapātiko paṁsukūliko. Sace tvampi āraññiko bhavissasi piṇḍapātiko paṁsukūliko, evāhaṁ taṁ upasampādessāmī’ti. Sace me paṭissuṇāti upasampādemi, no ce me paṭissuṇāti na upasampādemi. Yo maṁ nissayaṁ yācati tamahaṁ evaṁ vadāmi— ‘ahaṁ kho, āvuso, āraññiko piṇḍapātiko paṁsukūliko. Sace tvampi āraññiko bhavissasi piṇḍapātiko paṁsukūliko, evāhaṁ te nissayaṁ dassāmī’ti. Sace me paṭissuṇāti nissayaṁ demi, no ce me paṭissuṇāti na nissayaṁ demi. Evaṁ kho ahaṁ, bhante, parisaṁ vinemī”ti.