Evañcidaṁ bhagavatā bhikkhūnaṁ sikkhāpadaṁ paññattaṁ hoti. Tena kho pana samayena mahāpajāpati gotamī gilānā hoti. Therā bhikkhū yena mahāpajāpati gotamī tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā mahāpajāpatiṁ gotamiṁ etadavocuṁ—“ kacci, gotami, khamanīyaṁ, kacci yāpanīyan”ti? “Na me, ayyā, khamanīyaṁ na yāpanīyaṁ”. “Iṅghayyā, dhammaṁ desethā”ti. “Na, bhagini, kappati bhikkhunupassayaṁ upasaṅkamitvā bhikkhuniyo dhammaṁ desetun”ti kukkuccāyantā na desesuṁ. Atha kho bhagavā pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena mahāpajāpati gotamī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdi. Nisajja kho bhagavā mahāpajāpatiṁ gotamiṁ etadavoca— “kacci, gotami, khamanīyaṁ, kacci yāpanīyan”ti? “Pubbe me, bhante, therā bhikkhū āgantvā dhammaṁ desenti. Tena me phāsu hoti. Idāni pana—‘bhagavatā paṭikkhittan’ti, kukkuccāyantā na desenti. Tena me na phāsu hotī”ti. Atha kho bhagavā mahāpajāpatiṁ gotamiṁ dhammiyā kathāya sandassetvā samādapetvā samuttejetvā sampahaṁsetvā uṭṭhāyāsanā pakkāmi. Atha kho bhagavā etasmiṁ nidāne etasmiṁ pakaraṇe dhammiṁ kathaṁ katvā bhikkhū āmantesi— “anujānāmi, bhikkhave, bhikkhunupassayaṁ upasaṅkamitvā gilānaṁ bhikkhuniṁ ovadituṁ. Evañca pana, bhikkhave, imaṁ sikkhāpadaṁ uddiseyyātha—