Assosuṁ kho bhikkhū tesaṁ manussānaṁ ujjhāyantānaṁ khiyyantānaṁ vipācentānaṁ. Atha kho te bhikkhū bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. Atha kho bhagavā etasmiṁ nidāne etasmiṁ pakaraṇe dhammiṁ kathaṁ katvā bhikkhū āmantesi— “tena hi, bhikkhave, bhikkhūnaṁ sikkhāpadaṁ paññapessāmi dasa atthavase paṭicca— saṅghasuṭṭhutāya, saṅghaphāsutāya …pe… vinayānuggahāya. Evañca pana, bhikkhave, imaṁ sikkhāpadaṁ uddiseyyātha— “Bhikkhuṁ paneva kulaṁ upagataṁ pūvehi vā manthehi vā abhihaṭṭhuṁ pavāreyya, ākaṅkhamānena bhikkhunā dvattipattapūrā paṭiggahetabbā tato ce uttari paṭiggaṇheyya pācittiyaṁ. Dvattipattapūre paṭiggahetvā tato nīharitvā bhikkhūhi saddhiṁ saṁvibhajitabbaṁ. Ayaṁ tattha sāmīcī”ti. Bhikkhuṁ paneva kulaṁ upagatanti kulaṁ nāma cattāri kulāni—khattiyakulaṁ, brāhmaṇakulaṁ, vessakulaṁ, suddakulaṁ. Upagatanti tattha gataṁ. Pūvaṁ nāma yaṁ kiñci paheṇakatthāya paṭiyattaṁ. Manthaṁ nāma yaṁ kiñci pātheyyatthāya paṭiyattaṁ. Abhihaṭṭhuṁ pavāreyyāti yāvatakaṁ icchasi tāvatakaṁ gaṇhāhīti. Ākaṅkhamānenāti icchamānena. Dvattipattapūrā paṭiggahetabbāti dvetayo pattapūrā paṭiggahetabbā. Tato ce uttari paṭigaṇheyyāti tatuttari paṭiggaṇhāti, āpatti pācittiyassa. Dvattipattapūre paṭiggahetvā tato nikkhamantena bhikkhuṁ passitvā ācikkhitabbaṁ—“amutra mayā dvattipattapūrā paṭiggahitā, mā kho tattha paṭiggaṇhī”ti. Sace passitvā na ācikkhati, āpatti dukkaṭassa. Sace ācikkhite paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa.