มหาวิภังค์ ภาค ๒
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒ · หน้า ๓๙๑
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Tena samayena buddho bhagavā kosambiyaṁ viharati ghositārāme. Tena kho pana samayena āyasmā channo anācāraṁ ācarati. Bhikkhū evamāhaṁsu— “māvuso channa, evarūpaṁ akāsi. Netaṁ kappatī”ti. So anādariyaṁ paṭicca karotiyeva. Ye te bhikkhū appicchā …pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti— “kathañhi nāma āyasmā channo anādariyaṁ karissatī”ti …pe… “saccaṁ kira tvaṁ, channa, anādariyaṁ karosī”ti? “Saccaṁ, bhagavā”ti. Vigarahi buddho bhagavā …pe… kathañhi nāma tvaṁ, moghapurisa, anādariyaṁ karissasi. Netaṁ, moghapurisa, appasannānaṁ vā pasādāya …pe… evañca pana, bhikkhave, imaṁ sikkhāpadaṁ uddiseyyātha— “Anādariye pācittiyan”ti. Anādariyaṁ nāma dve anādariyāni— puggalānādariyañca dhammānādariyañca. Puggalānādariyaṁ nāma upasampannena paññattena vuccamāno— “ayaṁ ukkhittako vā vambhito vā garahito vā, imassa vacanaṁ akataṁ bhavissatī”ti anādariyaṁ karoti, āpatti pācittiyassa. Dhammānādariyaṁ nāma upasampannena paññattena vuccamāno— “kathāyaṁ nasseyya vā vinasseyya vā antaradhāyeyya vā”, taṁ vā na sikkhitukāmo anādariyaṁ karoti, āpatti pācittiyassa.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้