Tena kho pana samayena āyasmā udāyī mahākāyo hoti. So bhagavato purato nisīdanaṁ paññapetvā samantato samañchamāno nisīdati. Atha kho bhagavā āyasmantaṁ udāyiṁ etadavoca— “kissa tvaṁ, udāyi, nisīdanaṁ samantato samañchasi; seyyathāpi purāṇāsikoṭṭho”ti? “Tathā hi pana, bhante, bhagavatā bhikkhūnaṁ atikhuddakaṁ nisīdanaṁ anuññātan”ti. Atha kho bhagavā etasmiṁ nidāne etasmiṁ pakaraṇe dhammiṁ kathaṁ katvā bhikkhū āmantesi— “anujānāmi, bhikkhave, nisīdanassa dasaṁ vidatthiṁ. Evañca pana, bhikkhave, imaṁ sikkhāpadaṁ uddiseyyātha— “Nisīdanaṁ pana bhikkhunā kārayamānena pamāṇikaṁ kāretabbaṁ. Tatridaṁ pamāṇaṁ—dīghaso dve vidatthiyo, sugatavidatthiyā; tiriyaṁ diyaḍḍhaṁ. Dasā vidatthi. Taṁ atikkāmayato chedanakaṁ pācittiyan”ti. Nisīdanaṁ nāma sadasaṁ vuccati. Kārayamānenāti karonto vā kārāpento vā pamāṇikaṁ kāretabbaṁ. Tatridaṁ pamāṇaṁ— dīghaso dve vidatthiyo, sugatavidatthiyā; tiriyaṁ diyaḍḍhaṁ. Dasā vidatthi. Taṁ atikkāmetvā karoti vā kārāpeti vā, payoge dukkaṭaṁ. Paṭilābhena chinditvā pācittiyaṁ desetabbaṁ. Attanā vippakataṁ attanā pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. Attanā vippakataṁ parehi pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. Parehi vippakataṁ attanā pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. Parehi vippakataṁ parehi pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. Aññassatthāya karoti vā kārāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Aññena kataṁ paṭilabhitvā paribhuñjati, āpatti dukkaṭassa.