Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññataro bhikkhu aciravatiyā nadiyā nahāyati. Aññataropi brāhmaṇo pañcasatānaṁ thavikaṁ thale nikkhipitvā aciravatiyā nadiyā nahāyanto vissaritvā agamāsi. Atha kho so bhikkhu—“tassāyaṁ brāhmaṇassa thavikā, mā idha nassī”ti aggahesi. Atha kho so brāhmaṇo saritvā turito ādhāvitvā taṁ bhikkhuṁ etadavoca—“api me, bho, thavikaṁ passeyyāsī”ti? “Handa, brāhmaṇā”ti adāsi. Atha kho tassa brāhmaṇassa etadahosi—“kena nu kho ahaṁ upāyena imassa bhikkhuno puṇṇapattaṁ na dadeyyan”ti. “Na me, bho, pañcasatāni, sahassaṁ me”ti palibundhetvā muñci.