Atha kho so paribbājako—“saccaṁ kho paribbājakā āhaṁsu—‘katihipi myāyaṁ saṅghāṭi bhavissati. Soyeva me paṭo varo’”ti yenāyasmā upanando sakyaputto tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṁ upanandaṁ sakyaputtaṁ etadavoca— “handa te, āvuso, saṅghāṭi; dehi me paṭan”ti. “Nanu tvaṁ, āvuso, mayā vutto— ‘jānāhi, āvuso’ti. Nāhaṁ dassāmī”ti. Atha kho so paribbājako ujjhāyati khiyyati vipāceti— “gihīpi naṁ gihissa vippaṭisārissa denti, kiṁ pana pabbajito pabbajitassa na dassatī”ti. Assosuṁ kho bhikkhū tassa paribbājakassa ujjhāyantassa khiyyantassa vipācentassa. Ye te bhikkhū appicchā …pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti— “kathañhi nāma āyasmā upanando sakyaputto paribbājakena saddhiṁ kayavikkayaṁ samāpajjissatī”ti. Atha kho te bhikkhū āyasmantaṁ upanandaṁ sakyaputtaṁ anekapariyāyena vigarahitvā bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ …pe… “saccaṁ kira tvaṁ, upananda, paribbājakena saddhiṁ kayavikkayaṁ samāpajjasī”ti? “Saccaṁ, bhagavā”ti. Vigarahi buddho bhagavā …pe… kathañhi nāma tvaṁ, moghapurisa, paribbājakena saddhiṁ kayavikkayaṁ samāpajjissasi. Netaṁ, moghapurisa, appasannānaṁ vā pasādāya …pe… evañca pana, bhikkhave, imaṁ sikkhāpadaṁ uddiseyyātha— “Yo pana bhikkhu nānappakārakaṁ kayavikkayaṁ samāpajjeyya, nissaggiyaṁ pācittiyan”ti. Yo panāti yo yādiso …pe… bhikkhūti …pe… ayaṁ imasmiṁ atthe adhippeto bhikkhūti. Nānappakārakaṁ nāma cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā, antamaso cuṇṇapiṇḍopi dantakaṭṭhampi dasikasuttampi.