Atha kho kāṇāya sāmiko aññaṁ pajāpatiṁ ānesi. Assosi kho kāṇā—“tena kira purisena aññā pajāpati ānītā”ti. Sā rodantī aṭṭhāsi. Atha kho bhagavā pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena kāṇamātāya upāsikāya nivesanaṁ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdi. Atha kho kāṇamātā upāsikā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinnaṁ kho kāṇamātaraṁ upāsikaṁ bhagavā etadavoca—“kissāyaṁ kāṇā rodatī”ti? Atha kho kāṇamātā upāsikā bhagavato etamatthaṁ ārocesi. Atha kho bhagavā kāṇamātaraṁ upāsikaṁ dhammiyā kathāya sandassetvā samādapetvā samuttejetvā sampahaṁsetvā uṭṭhāyāsanā pakkāmi. Tena kho pana samayena aññataro sattho rājagahā paṭiyālokaṁ gantukāmo hoti. Aññataro piṇḍacāriko bhikkhu taṁ satthaṁ piṇḍāya pāvisi. Aññataro upāsako tassa bhikkhuno sattuṁ dāpesi. So nikkhamitvā aññassa ācikkhi. Tassapi sattuṁ dāpesi. So nikkhamitvā aññassa ācikkhi. Tassapi sattuṁ dāpesi. Yathāpaṭiyattaṁ pātheyyaṁ parikkhayaṁ agamāsi. Atha kho so upāsako te manusse etadavoca— “ajjaṇho, ayyā, āgametha, yathāpaṭiyattaṁ pātheyyaṁ ayyānaṁ dinnaṁ. Pātheyyaṁ paṭiyādessāmī”ti. “Nāyyo sakkā āgametuṁ, payāto sattho”ti agamaṁsu. Atha kho tassa upāsakassa pātheyyaṁ paṭiyādetvā pacchā gacchantassa corā acchindiṁsu. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti— “kathañhi nāma samaṇā sakyaputtiyā na mattaṁ jānitvā paṭiggahessanti. Ayaṁ imesaṁ datvā pacchā gacchanto corehi acchinno”ti.