Atha kho te bhikkhū te anekapariyāyena vigarahitvā bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. Atha kho bhagavā etasmiṁ nidāne etasmiṁ pakaraṇe dhammiṁ kathaṁ katvā bhikkhū āmantesi— “anujānāmi, bhikkhave, acchinnacīvarassa vā naṭṭhacīvarassa vā aññātakaṁ gahapatiṁ vā gahapatāniṁ vā cīvaraṁ viññāpetuṁ. Yaṁ āvāsaṁ paṭhamaṁ upagacchati, sace tattha hoti saṅghassa vihāracīvaraṁ vā uttarattharaṇaṁ vā bhūmattharaṇaṁ vā bhisicchavi vā, taṁ gahetvā pārupituṁ ‘labhitvā odahissāmī’ti. No ce hoti saṅghassa vihāracīvaraṁ vā uttarattharaṇaṁ vā bhūmattharaṇaṁ vā bhisicchavi vā tiṇena vā paṇṇena vā paṭicchādetvā āgantabbaṁ; na tveva naggena āgantabbaṁ. Yo āgaccheyya, āpatti dukkaṭassa. Evañca pana, bhikkhave, imaṁ sikkhāpadaṁ uddiseyyātha— “Yo pana bhikkhu aññātakaṁ gahapatiṁ vā gahapatāniṁ vā cīvaraṁ viññāpeyya, aññatra samayā, nissaggiyaṁ pācittiyaṁ. Tatthāyaṁ samayo—acchinnacīvaro vā hoti bhikkhu naṭṭhacīvaro vā. Ayaṁ tattha samayo”ti. Yo panāti yo yādiso …pe… bhikkhūti …pe… ayaṁ imasmiṁ atthe adhippeto bhikkhūti. Aññātako nāma mātito vā pitito vā yāva sattamā pitāmahayugā asambaddho. Gahapati nāma yo koci agāraṁ ajjhāvasati. Gahapatānī nāma yā kāci agāraṁ ajjhāvasati. Cīvaraṁ nāma channaṁ cīvarānaṁ aññataraṁ cīvaraṁ vikappanupagaṁ pacchimaṁ. Aññatra samayāti ṭhapetvā samayaṁ. Acchinnacīvaro nāma bhikkhussa cīvaraṁ acchinnaṁ hoti rājūhi vā corehi vā dhuttehi vā, yehi kehici vā acchinnaṁ hoti. Naṭṭhacīvaro nāma bhikkhussa cīvaraṁ agginā vā daḍḍhaṁ hoti, udakena vā vūḷhaṁ hoti, undūrehi vā upacikāhi vā khāyitaṁ hoti, paribhogajiṇṇaṁ vā hoti.