มหาวิภังค์ ภาค ๒
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒ · หน้า ๓๗
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Tena kho pana samayena sambahulā bhikkhū sāketā sāvatthiṁ addhānamaggappaṭipannā honti. Antarāmagge corā nikkhamitvā te bhikkhū acchindiṁsu. Atha kho te bhikkhū—“bhagavatā paṭikkhittaṁ aññātakaṁ gahapatiṁ vā gahapatāniṁ vā cīvaraṁ viññāpetun”ti, kukkuccāyantā na viññāpesuṁ. Yathānaggāva sāvatthiṁ gantvā bhikkhū abhivādenti. Bhikkhū evamāhaṁsu—“sundarā kho ime, āvuso, ājīvakā ye ime bhikkhūsu abhivādentī”ti. Te evamāhaṁsu—“na mayaṁ, āvuso, ājīvakā, bhikkhū mayan”ti. Bhikkhū āyasmantaṁ upāliṁ etadavocuṁ—“iṅghāvuso upāli, ime anuyuñjāhī”ti. Atha kho āyasmatā upālinā anuyuñjiyamānā te bhikkhū etamatthaṁ ārocesuṁ. Atha kho āyasmā upāli te bhikkhū anuyuñjitvā bhikkhū etadavoca—“bhikkhū ime, āvuso. Detha nesaṁ cīvarānī”ti. Ye te bhikkhū appicchā …pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti— “kathañhi nāma bhikkhū naggā āgacchissanti. Nanu nāma tiṇena vā paṇṇena vā paṭicchādetvā āgantabban”ti.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้