“Sādhu sādhu, upasena. Sādhu kho tvaṁ, upasena, parisaṁ vinesi. Jānāsi pana tvaṁ, upasena, sāvatthiyā saṅghassa katikan”ti? “Na kho ahaṁ, bhante, jānāmi sāvatthiyā saṅghassa katikan”ti. “Sāvatthiyā kho, upasena, saṅghena katikā katā— ‘icchatāvuso, bhagavā temāsaṁ paṭisallīyituṁ. Na bhagavā kenaci upasaṅkamitabbo, aññatra ekena piṇḍapātanīhārakena. Yo bhagavantaṁ upasaṅkamati so pācittiyaṁ desāpetabbo’”ti. “Paññāyissati, bhante, sāvatthiyā saṅgho sakāya katikāya, na mayaṁ apaññattaṁ paññapessāma paññattaṁ vā na samucchindissāma, yathāpaññattesu sikkhāpadesu samādāya vattissāmā”ti. “Sādhu sādhu, upasena, apaññattaṁ na paññapetabbaṁ, paññattaṁ vā na samucchinditabbaṁ, yathāpaññattesu sikkhāpadesu samādāya vattitabbaṁ. Anujānāmi, upasena, ye te bhikkhū āraññikā piṇḍapātikā paṁsukūlikā yathāsukhaṁ maṁ dassanāya upasaṅkamantū”ti.