upāli amhākaṁ accayena sukhañca jīveyya, na ca kilameyyā”ti. Assosi kho upālidārako mātāpitūnaṁ imaṁ kathāsallāpaṁ. Atha kho upālidārako yena te dārakā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā te dārake etadavoca— “etha mayaṁ, ayyā, samaṇesu sakyaputtiyesu pabbajissāmā”ti. “Sace kho tvaṁ, ayya, pabbajissasi, evaṁ mayampi pabbajissāmā”ti. Atha kho te dārakā ekamekassa mātāpitaro upasaṅkamitvā etadavocuṁ— “anujānātha maṁ agārasmā anagāriyaṁ pabbajjāyā”ti. Atha kho tesaṁ dārakānaṁ mātāpitaro— “sabbepime dārakā samānacchandā kalyāṇādhippāyā”ti anujāniṁsu. Te bhikkhū upasaṅkamitvā pabbajjaṁ yāciṁsu. Te bhikkhū pabbājesuṁ upasampādesuṁ. Te rattiyā paccūsasamayaṁ paccuṭṭhāya rodanti— “yāguṁ detha, bhattaṁ detha, khādanīyaṁ dethā”ti. Bhikkhū evamāhaṁsu— “āgametha, āvuso, yāva ratti vibhāyati. Sace yāgu bhavissati, pivissatha. Sace bhattaṁ bhavissati, bhuñjissatha. Sace khādanīyaṁ bhavissati, khādissatha. No ce bhavissati yāgu vā bhattaṁ vā khādanīyaṁ vā, piṇḍāya caritvā bhuñjissathā”ti. Evampi kho te bhikkhū bhikkhūhi vuccamānā rodantiyeva— “yāguṁ detha, bhattaṁ detha, khādanīyaṁ dethā”ti. Senāsanaṁ ūhadantipi ummihantipi.