Ajjhāvasatho nāma parikkhittassa āvasathassa anto āvasatho, aparikkhittassa upacāro. Uggaṇheyyāti sayaṁ gaṇhāti, āpatti pācittiyassa. Uggaṇhāpeyyāti aññaṁ gāhāpeti, āpatti pācittiyassa. Ratanaṁ vā pana bhikkhunā ratanasammataṁ vā ajjhārāme vā ajjhāvasathe vā uggahetvā vā uggahāpetvā vā nikkhipitabbanti rūpena vā nimittena vā saññāṇaṁ katvā nikkhipitvā ācikkhitabbaṁ—“yassa bhaṇḍaṁ naṭṭhaṁ so āgacchatū”ti. Sace tattha āgacchati so vattabbo—“āvuso, kīdisaṁ te bhaṇḍan”ti? Sace rūpena vā nimittena vā sampādeti dātabbaṁ, no ce sampādeti “vicināhi, āvuso”ti vattabbo. Tamhā āvāsā pakkamantena ye tattha honti bhikkhū patirūpā, tesaṁ hatthe nikkhipitvā pakkamitabbaṁ. No ce honti bhikkhū patirūpā, ye tattha honti gahapatikā patirūpā, tesaṁ hatthe nikkhipitvā pakkamitabbaṁ. Ayaṁ tattha sāmīcīti ayaṁ tattha anudhammatā. Anāpatti— ratanaṁ vā ratanasammataṁ vā ajjhārāme vā ajjhāvasathe vā uggahetvā vā uggahāpetvā vā nikkhipati—“yassa bhavissati so harissatī”ti, ratanasammataṁ vissāsaṁ gaṇhāti, tāvakālikaṁ gaṇhāti, paṁsukūlasaññissa, ummattakassa, ādikammikassāti. Ratanasikkhāpadaṁ niṭṭhitaṁ dutiyaṁ. Theravāda Vinaya

85. Vikālagāmappavisanasikkhāpada