“Alaso gihī kāmabhogī na sādhu, Asaññato pabbajito na sādhu; Rājā na sādhu anisammakārī, Yo paṇḍito kodhano taṁ na sādhu. Nisamma khattiyo kayirā, nānisamma disampati; Nisammakārino rāja, yaso kitti ca vaḍḍhatī”ti. Maṇikuṇḍalajātakaṁ paṭhamaṁ. Pañcakanipāta Maṇikuṇḍalavagga

2. Sujātajātaka

“Kiṁ nu santaramānova, lāyitvā haritaṁ tiṇaṁ; Khāda khādāti lapasi, gatasattaṁ jaraggavaṁ. Na hi annena pānena, mato goṇo samuṭṭhahe; Tvañca tucchaṁ vilapasi, yathā taṁ dummatī tathā”. “Tatheva tiṭṭhati sīsaṁ, hatthapādā ca vāladhi; Sotā tatheva tiṭṭhanti, maññe goṇo samuṭṭhahe. Nevayyakassa sīsañca, hatthapādā ca dissare; Rudaṁ mattikathūpasmiṁ, nanu tvaññeva dummati”. “Ādittaṁ vata maṁ santaṁ, ghatasittaṁva pāvakaṁ; Vārinā viya osiñcaṁ, sabbaṁ nibbāpaye daraṁ.