Tamenaṁ tattha dhāresi, ure katvāna sobhanā; Yathā ekamuhuttaṁva, tīṇi vassāni dhārayi. Vimado tīhi vassehi, pabujjhitvāna brāhmaṇo; Addasāsi haritarukkhe, samantā aggiyāyanaṁ. Navapattavanaṁ phullaṁ, kokilaggaṇaghositaṁ; Samantā paviloketvā, rudaṁ assūni vattayi. “Na juhe na jape mante, aggihuttaṁ pahāpitaṁ; Ko nu me pāricariyāya, pubbe cittaṁ palobhayi. Araññe me viharato, yo me tejā ha sambhutaṁ; Nānāratnaparipūraṁ, nāvaṁva gaṇhi aṇṇave”. “Ahaṁ te pāricariyāya, devarājena pesitā; Avadhiṁ cittaṁ cittena, pamādo tvaṁ na bujjhasi”. “Imāni kira maṁ tāto, kassapo anusāsati; Kamalāsadisitthiyo, tāyo bujjhesi māṇava. Uregaṇḍāyo bujjhesi, tāyo bujjhesi māṇava; Iccānusāsi maṁ tāto, yathā maṁ anukampako. Tassāhaṁ vacanaṁ nākaṁ, pitu vuddhassa sāsanaṁ; Araññe nimmanussamhi, svajja jhāyāmi ekako. Sohaṁ tathā karissāmi, dhiratthu jīvitena me; Puna vā tādiso hessaṁ, maraṇaṁ me bhavissati”.