“Bālo kho tvaṁsi māṇava, Yo tvaṁ patthayase apatthiyaṁ; Maññāmi tuvaṁ marissasi, Na hi tvaṁ lacchasi candasūriye”. “Gamanāgamanampi dissati, Vaṇṇadhātu ubhayettha vīthiyo; Peto pana neva dissati, Ko nu kho kandataṁ bālyataro”. “Saccaṁ kho vadesi māṇava, Ahameva kandataṁ bālyataro; Candaṁ viya dārako rudaṁ, Petaṁ kālakatābhipatthaye. Ādittaṁ vata maṁ santaṁ, ghatasittaṁva pāvakaṁ; Vārinā viya osiñcaṁ, sabbaṁ nibbāpaye daraṁ. Abbahī vata me sallaṁ, yamāsi hadayassitaṁ; Yo me sokaparetassa, puttasokaṁ apānudi. Sohaṁ abbūḷhasallosmi, vītasoko anāvilo; Na socāmi na rodāmi, tava sutvāna māṇavā”ti. Maṭṭhakuṇḍalījātakaṁ ekādasamaṁ. Dasakanipāta Catudvāravagga

12. Bilārakosiyajātaka

“Apacantāpi dicchanti, santo laddhāna bhojanaṁ; Kimeva tvaṁ pacamāno, yaṁ na dajjā na taṁ samaṁ.