ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๗ · หน้า ๒๖๓
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

“Kiṁ aṇṇave kāni phalāni bhuñje, Maṁsaṁ kuto khādatha cakkavākā; Kiṁ bhojanaṁ bhuñjatha vo anomā, Balañca vaṇṇo ca anapparūpā”. “Na aṇṇave santi phalāni dhaṅka, Maṁsaṁ kuto khādituṁ cakkavāke; Sevālabhakkhamha apāṇabhojanā, Na ghāsahetūpi karoma pāpaṁ”. “Na me idaṁ ruccati cakkavāka, Asmiṁ bhave bhojanasannikāso; Ahosi pubbe tato me aññathā, Icceva me vimati ettha jātā. Ahampi maṁsāni phalāni bhuñje, Annāni ca loṇiyateliyāni; Rasaṁ manussesu labhāmi bhottuṁ, Sūrova saṅgāmamukhaṁ vijetvā; Na ca me tādiso vaṇṇo, Cakkavāka yathā tava”. “Asuddhabhakkhosi khaṇānupātī, Kicchena te labbhati annapānaṁ; Na tussasī rukkhaphalehi dhaṅka, Maṁsāni vā yāni susānamajjhe.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้