“Yo putto kāsirājassa, sotthisenoti taṁ vidū; Tassāhaṁ sambulā bhariyā, evaṁ jānāhi dānava; Abhivādemi taṁ bhante, sambulāhaṁ namatthu te. Vedehaputto bhaddante, vane vasati āturo; Tamahaṁ rogasammattaṁ, ekā ekaṁ upaṭṭhahaṁ. Ahañca vanamuñchāya, Madhumaṁsaṁ migābilaṁ; Yadāharāmi taṁ bhakkho, Tassa nūnajja nādhati”. “Kiṁ vane rājaputtena, āturena karissasi; Sambule pariciṇṇena, ahaṁ bhattā bhavāmi te”. “Sokaṭṭāya durattāya, kiṁ rūpaṁ vijjate mama; Aññaṁ pariyesa bhaddante, abhirūpataraṁ mayā”. “Ehimaṁ girimāruyha, bhariyā me catussatā; Tāsaṁ tvaṁ pavarā hohi, sabbakāmasamiddhinī. Nūna tārakavaṇṇābhe, yaṁ kiñci manasicchasi; Sabbaṁ taṁ pacuraṁ mayhaṁ, ramassvajja mayā saha. No ce tuvaṁ maheseyyaṁ, Sambule kārayissasi; Alaṁ tvaṁ pātarāsāya, Paṇhe bhakkhā bhavissasi”. Tañca sattajaṭo luddo, kaḷāro purisādako; Vane nāthaṁ apassantiṁ, sambulaṁ aggahī bhuje. Adhipannā pisācena, luddenāmisacakkhunā; Sā ca sattuvasaṁ pattā, patimevānusocati.