“Madhuvaṇṇaṁ madhurasaṁ, madhugandhaṁ visaṁ ahu; Gumbiyo ghāsamesāno, araññe odahī visaṁ. Madhu iti maññamānā, ye taṁ visamakhādisuṁ; Tesaṁ taṁ kaṭukaṁ āsi, maraṇaṁ tenupāgamuṁ. Ye ca kho paṭisaṅkhāya, visaṁ taṁ parivajjayuṁ; Te āturesu sukhitā, ḍayhamānesu nibbutā. Evameva manussesu, visaṁ kāmā samohitā; Āmisaṁ bandhanañcetaṁ, maccuveso guhāsayo. Evameva ime kāme, āturā paricārike; Ye sadā parivajjenti, saṅgaṁ loke upaccagun”ti. Gumbiyajātakaṁ chaṭṭhaṁ. Pañcakanipāta Vaṇṇārohavagga

7. Sāḷiyajātaka

“Yvāyaṁ sāḷiyachāpoti, kaṇhasappaṁ agāhayi; Tena sappenayaṁ daṭṭho, hato pāpānusāsako. Ahantāra mahantāraṁ, yo naro hantumicchati; Evaṁ so nihato seti, yathāyaṁ puriso hato. Ahantāra maghātentaṁ, yo naro hantumicchati; Evaṁ so nihato seti, yathāyaṁ puriso hato.