ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๗ · หน้า ๙๒
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

“Dakkheyyekapadaṁ tāta, anekatthapadassitaṁ; Tañca sīlena saññuttaṁ, khantiyā upapāditaṁ; Alaṁ mitte sukhāpetuṁ, amittānaṁ dukhāya cā”ti. Ekapadajātakaṁ aṭṭhamaṁ. Dukanipāta Upāhanavagga

9. Haritamaṇḍūkajātaka

“Āsīvisampi maṁ santaṁ, Paviṭṭhaṁ kumināmukhaṁ; Ruccate haritāmātā, Yaṁ maṁ khādanti macchakā”. “Vilumpateva puriso, yāvassa upakappati; Yadā caññe vilumpanti, so vilutto vilumpatī”ti. Haritamaṇḍūkajātakaṁ navamaṁ. Dukanipāta Upāhanavagga

10. Mahāpiṅgalajātaka

“Sabbo jano hiṁsito piṅgalena, Tasmiṁ mate paccayā vedayanti; Piyo nu te āsi akaṇhanetto, Kasmā nu tvaṁ rodasi dvārapāla”. “Na me piyo āsi akaṇhanetto, Bhāyāmi paccāgamanāya tassa; Ito gato hiṁseyya maccurājaṁ, So hiṁsito āneyya puna idha”.

หัวข้อ (สรุปโดย AI) จบกาสาววรรค แล้วขึ้นอุปาหนวรรค: อุปาหน, วีณาถูณ, วิกณฺณก, อสิตาภุ, วจฺฉนข, พก, สาเกต, เอกปท, หริตมาตชาตก
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า
เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้