ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๗ · หน้า ๕๒๒
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Vande indīvarīsāmaṁ, rattiṁ nakkhattamāliniṁ; Rājaputtaṁ apassantī, “tumhaṁmhi saraṇaṁ gatā”. Vande bhāgīrathiṁ gaṅgaṁ, savantīnaṁ paṭiggahaṁ; Rājaputtaṁ apassantī, “tumhaṁmhi saraṇaṁ gatā”. Vande ahaṁ pabbatarājaseṭṭhaṁ, Himavantaṁ siluccayaṁ; Rājaputtaṁ apassantī, “Tumhaṁmhi saraṇaṁ gatā”. “Atisāyaṁ vatāgacchi, rājaputti yasassini; Kena nujja samāgacchi, ko te piyataro mayā”. “Idaṁ khohaṁ tadāvocaṁ, gahitā tena sattunā; Na me idaṁ tathā dukkhaṁ, yaṁ maṁ khādeyya rakkhaso; Yañca me ayyaputtassa, mano hessati aññathā”. “Corīnaṁ bahubuddhīnaṁ, yāsu saccaṁ sudullabhaṁ; Thīnaṁ bhāvo durājāno, macchassevodake gataṁ”. “Tathā maṁ saccaṁ pāletu, pālayissati ce mamaṁ; Yathāhaṁ nābhijānāmi, aññaṁ piyataraṁ tayā; Etena saccavajjena, byādhi te vūpasammatu”. “Ye kuñjarā sattasatā uḷārā, Rakkhanti rattindivamuyyutāvudhā; Dhanuggahānañca satāni soḷasa, Kathaṁvidhe passasi bhadde sattavo”.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้