ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๗ · หน้า ๓๔๐
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

“Ciñcamāṇavikā mātā, devadatto ca me pitā; Ānando paṇḍito nāgo, sāriputto ca devatā; Rājaputto ahaṁ āsiṁ, evaṁ dhāretha jātakan”ti. Mahāpadumajātakaṁ navamaṁ. Dvādasakanipāta Cūḷakuṇālavagga

10. Mittāmittajātaka

“Kāni kammāni kubbānaṁ, kathaṁ viññū parakkame; Amittaṁ jāneyya medhāvī, disvā sutvā ca paṇḍito”. “Na naṁ umhayate disvā, na ca naṁ paṭinandati; Cakkhūni cassa na dadāti, paṭilomañca vattati. Amitte tassa bhajati, mitte tassa na sevati; Vaṇṇakāme nivāreti, akkosante pasaṁsati. Guyhañca tassa nakkhāti, tassa guyhaṁ na gūhati; Kammaṁ tassa na vaṇṇeti, paññassa nappasaṁsati. Abhave nandati tassa, bhave tassa na nandati; Accheraṁ bhojanaṁ laddhā, tassa nuppajjate sati; Tato naṁ nānukampati, aho sopi labheyyito. Iccete soḷasākārā, amittasmiṁ patiṭṭhitā; Yehi amittaṁ jāneyya, disvā sutvā ca paṇḍito”.

หัวข้อ (สรุปโดย AI) มหาปทุมชาดก
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า
เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้