“Etha lakkhaṇa sītā ca, ubho otarathodakaṁ; Evāyaṁ bharato āha, ‘rājā dasaratho mato’”. “Kena rāmappabhāvena, socitabbaṁ na socasi; Pitaraṁ kālakataṁ sutvā, na taṁ pasahate dukhaṁ”. “Yaṁ na sakkā nipāletuṁ, posena lapataṁ bahuṁ; Sa kissa viññū medhāvī, attānamupatāpaye. Daharā ca hi vuddhā ca, ye bālā ye ca paṇḍitā; Aḍḍhā ceva daliddā ca, sabbe maccuparāyaṇā. Phalānamiva pakkānaṁ, niccaṁ patanato bhayaṁ; Evaṁ jātāna maccānaṁ, nicca maraṇato bhayaṁ. Sāyameke na dissanti, pāto diṭṭhā bahujjanā; Pāto eke na dissanti, sāyaṁ diṭṭhā bahujjanā. Paridevayamāno ce, kiñcidatthaṁ udabbahe; Sammūḷho hiṁsamattānaṁ, kayirā taṁ vicakkhaṇo. Kiso vivaṇṇo bhavati, hiṁsamattānamattano; Na tena petā pālenti, niratthā paridevanā. Yathā saraṇamādittaṁ, vārinā parinibbaye; Evampi dhīro sutavā, medhāvī paṇḍito naro; Khippamuppatitaṁ sokaṁ, vāto tūlaṁva dhaṁsaye.