‘Tvaṁ mesi mātā ca pitā aḷāra, Abbhantaro pāṇadado sahāyo; Sakañca iddhiṁ paṭilābhakosmi, Aḷāra passa me nivesanāni; Pahūtabhakkhaṁ bahuannapānaṁ, Masakkasāraṁ viya vāsavassa. Taṁ bhūmibhāgehi upetarūpaṁ, Asakkharā ceva mudū subhā ca; Nīcattiṇā apparajā ca bhūmi, Pāsādikā yattha jahanti sokaṁ. Anāvakulā veḷuriyūpanīlā, Catuddisaṁ ambavanaṁ surammaṁ; Pakkā ca pesī ca phalā suphullā, Niccotukā dhārayantī phalāni’. Tesaṁ vanānaṁ naradeva majjhe, Nivesanaṁ bhassarasannikāsaṁ; Rajataggaḷaṁ sovaṇṇamayaṁ uḷāraṁ, Obhāsatī vijjurivantalikkhe. Maṇīmayā soṇṇamayā uḷārā, Anekacittā satataṁ sunimmitā; Paripūrā kaññāhi alaṅkatābhi, Suvaṇṇakāyūradharāhi rāja.