ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๗ · หน้า ๓๓๔
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Taṁ taṁ vadāmi kosiya, dehi dānāni bhuñja ca; Ariyamaggaṁ samārūha, nekāsī labhate sukhaṁ”. “Baḷisañhi so nigilati, dīghasuttaṁ sabandhanaṁ; Atithismiṁ yo nisinnasmiṁ, eko bhuñjati bhojanaṁ. Taṁ taṁ vadāmi kosiya, dehi dānāni bhuñja ca; Ariyamaggaṁ samārūha, nekāsī labhate sukhaṁ”. “Uḷāravaṇṇā vata brāhmaṇā ime, Ayañca vo sunakho kissa hetu; Uccāvacaṁ vaṇṇanibhaṁ vikubbati, Akkhātha no brāhmaṇā ke nu tumhe”. “Cando ca suriyo ca ubho idhāgatā, Ayaṁ pana mātali devasārathi; Sakkohamasmi tidasānamindo, Eso ca kho pañcasikhoti vuccati”. “Pāṇissarā mudiṅgā ca, murajālambarāni ca; Suttamenaṁ pabodhenti, paṭibuddho ca nandati”. “Ye kecime maccharino kadariyā, Paribhāsakā samaṇabrāhmaṇānaṁ; Idheva nikkhippa sarīradehaṁ, Kāyassa bhedā nirayaṁ vajanti”.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้