Tassa jānanti pitaro, gandhabbā ca sadevakā; Ye cāpi isayo loke, saññatattā tapassino; Asaṁsayaṁ tepi jānanti, paṭṭhabhūtā yasassino”. “Evaṁ viditvā vidū sabbadhammaṁ, Viddhaṁsanaṁ cavanaṁ jīvitassa; Na cīyatī tassa narassa pāpaṁ, Sace na ceteti vadhāya tassa. Isipūgasamaññāte, evaṁ lokyā viditā sati; Anariyaparisambhāse, pāpakammaṁ jigīsasi. Sace ahaṁ marissāmi, tīre te puthusussoṇi; Asaṁsayaṁ taṁ asiloko, mayi pete āgamissati. Tasmā hi pāpakaṁ kammaṁ, rakkhasseva sumajjhime; Mā taṁ sabbo jano pacchā, pakuṭṭhāyi mayi mate”. “Aññātametaṁ avisayhasāhi, Attānamambañca dadāmi te taṁ; So duccaje kāmaguṇe pahāya, Santiñca dhammañca adhiṭṭhitosi. Yo hitvā pubbasaññogaṁ, pacchā saṁyojane ṭhito; Adhammañceva carati, pāpañcassa pavaḍḍhati. Ehi taṁ pāpayissāmi, kāmaṁ appossuko bhava; Upānayāmi sītasmiṁ, viharāhi anussuko.