ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๗ · หน้า ๑๖๖
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Abbahī vata me sallaṁ, yamāsi hadayassitaṁ; Yo me sokaparetassa, pitusokaṁ apānudi. Sohaṁ abbūḷhasallosmi, vītasoko anāvilo; Na socāmi na rodāmi, tava sutvāna māṇava. Evaṁ karonti sappaññā, ye honti anukampakā; Vinivattenti sokamhā, sujāto pitaraṁ yathā”ti. Sujātajātakaṁ dutiyaṁ. Pañcakanipāta Maṇikuṇḍalavagga

3. Venasākhajātaka

“Nayidaṁ niccaṁ bhavitabbaṁ brahmadatta, Khemaṁ subhikkhaṁ sukhatā ca kāye; Atthaccaye mā ahu sampamūḷho, Bhinnaplavo sāgarasseva majjhe. Yāni karoti puriso, tāni attani passati; Kalyāṇakārī kalyāṇaṁ, pāpakārī ca pāpakaṁ; Yādisaṁ vapate bījaṁ, tādisaṁ harate phalaṁ”. “Idaṁ tadācariyavaco, pārāsariyo yadabravi; Mā su tvaṁ akari pāpaṁ, yaṁ tvaṁ pacchā kataṁ tape.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้