“Atipatati vayo khaṇo tatheva, Ṭhānaṁ natthi dhuvaṁ cavanti sattā; Parijiyyati addhuvaṁ sarīraṁ, Udaye mā pamāda carassu dhammaṁ. Kasiṇā pathavī dhanassa pūrā, Ekasseva siyā anaññadheyyā; Tañcāpi jahati avītarāgo, Udaye mā pamāda carassu dhammaṁ. Mātā ca pitā ca bhātaro ca, Bhariyā yāpi dhanena hoti kītā; Te cāpi jahanti aññamaññaṁ, Udaye mā pamāda carassu dhammaṁ. Kāyo parabhojananti ñatvā, Saṁsāre sugatiñca duggatiñca; Ittaravāsoti jāniyāna, Udaye mā pamāda carassu dhammaṁ”. “Sādhu bhāsatiyaṁ yakkho, appaṁ maccāna jīvitaṁ; Kasirañca parittañca, tañca dukkhena saṁyutaṁ; Sāhaṁ ekā pabbajissāmi, hitvā kāsiṁ surundhanan”ti. Udayajātakaṁ catutthaṁ. Ekādasakanipāta Mātuposakavagga

5. Pānīyajātaka