Paṭṭho bhūmantalikkhasmiṁ, Nakkhattapadakovido; Brāhmaṇaṁ kena dosena, Dajjāsi dakarakkhino”. “Parisāyampi me ayye, ummīlitvā udikkhati; Tasmā accabhamuṁ luddaṁ, dajjāhaṁ dakarakkhino”. “Sasamuddapariyāyaṁ, mahiṁ sāgarakuṇḍalaṁ; Vasundharaṁ āvasasi, amaccaparivārito. Cāturanto mahāraṭṭho, vijitāvī mahabbalo; Pathabyā ekarājāsi, yaso te vipulaṁ gato. Soḷasitthisahassāni, āmuttamaṇikuṇḍalā; Nānājanapadā nārī, devakaññūpamā subhā. Evaṁ sabbaṅgasampannaṁ, sabbakāmasamiddhinaṁ; Sukhitānaṁ piyaṁ dīghaṁ, jīvitaṁ āhu khattiya. Atha tvaṁ kena vaṇṇena, kena vā pana hetunā; Paṇḍitaṁ anurakkhanto, pāṇaṁ cajasi duccajaṁ”. “Yatopi āgato ayye, mama hatthaṁ mahosadho; Nābhijānāmi dhīrassa, anumattampi dukkaṭaṁ. Sace ca kismici kāle, maraṇaṁ me pure siyā; So me putte paputte ca, sukhāpeyya mahosadho. Anāgataṁ paccuppannaṁ, sabbamatthampi passati; Anāparādhakammantaṁ, na dajjaṁ dakarakkhino”.