ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๗ · หน้า ๔๗๔
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

“Kiṁchando kimadhippāyo, eko sammasi ghammani; Kiṁ patthayāno kiṁ esaṁ, kena atthena brāhmaṇa”. “Yathā mahā vāridharo, kumbho supariṇāhavā; Tathūpamaṁ ambapakkaṁ, vaṇṇagandharasuttamaṁ. Taṁ vuyhamānaṁ sotena, disvānāmalamajjhime; Pāṇīhi naṁ gahetvāna, agyāyatanamāhariṁ. Tato kadalipattesu, nikkhipitvā sayaṁ ahaṁ; Satthena naṁ vikappetvā, khuppipāsaṁ ahāsi me. Sohaṁ apetadaratho, Byantībhūto dukhakkhamo; Assādaṁ nādhigacchāmi, Phalesvaññesu kesuci. Sosetvā nūna maraṇaṁ, taṁ mamaṁ āvahissati; Ambaṁ yassa phalaṁ sādu, madhuraggaṁ manoramaṁ; Yamuddhariṁ vuyhamānaṁ, udadhismā mahaṇṇave. Akkhātaṁ te mayā sabbaṁ, yasmā upavasāmahaṁ; Rammaṁ pati nisinnosmi, puthulomāyutā puthu. Tvañca kho meva akkhāhi, attānamapalāyini; Kā vā tvamasi kalyāṇi, kissa vā tvaṁ sumajjhime.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้