ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๗ · หน้า ๓๔๘
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

“Evañce no viharataṁ, antarāyo na hessati; Tuyhañcāpi mahārāja, mayhañca raṭṭhavaḍḍhana; Appeva nāma passemu, ahorattānamaccaye”ti. Javanahaṁsajātakaṁ tatiyaṁ. Terasakanipāta Ambavagga

4. Cūḷanāradajātaka

“Na te kaṭṭhāni bhinnāni, na te udakamābhataṁ; Aggīpi te na hāpito, kiṁ nu mandova jhāyasi”. “Na ussahe vane vatthuṁ, kassapāmantayāmi taṁ; Dukkho vāso araññasmiṁ, raṭṭhaṁ icchāmi gantave. Yathā ahaṁ ito gantvā, Yasmiṁ janapade vasaṁ; Ācāraṁ brahme sikkheyyaṁ, Taṁ dhammaṁ anusāsa maṁ”. “Sace araññaṁ hitvāna, vanamūlaphalāni ca; Raṭṭhe rocayase vāsaṁ, taṁ dhammaṁ nisāmehi me. Visaṁ mā paṭisevittho, papātaṁ parivajjaya; Paṅke ca mā visīdittho, yatto cāsīvise care”. “Kiṁ nu visaṁ papāto vā, paṅko vā brahmacārinaṁ; Kaṁ tvaṁ āsīvisaṁ brūsi, taṁ me akkhāhi pucchito”. “Āsavo tāta lokasmiṁ, surā nāma pavuccati; Manuñño surabhī vaggu, sādu khuddarasūpamo; Visaṁ tadāhu ariyā se, brahmacariyassa nārada.

หัวข้อ (สรุปโดย AI) ชวนหังสชาดก
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า
เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้