“Na vāhametaṁ yasasā dadāmi, Na puttamicche na dhanaṁ na raṭṭhaṁ; Satañca dhammo carito purāṇo, Icceva dāne ramate mano mama”. (…) “Sakhā ca mitto ca mamāsi sīvika, Susikkhito sādhu karohi me vaco; Uddharitvā cakkhūni mamaṁ jigīsato, Hatthesu ṭhapehi vanibbakassa”. Codito sivirājena, sīviko vacanaṅkaro; Rañño cakkhūnuddharitvā, brāhmaṇassūpanāmayi; Sacakkhu brāhmaṇo āsi, andho rājā upāvisi. Tato so katipāhassa, uparūḷhesu cakkhusu; Sūtaṁ āmantayī rājā, sivīnaṁ raṭṭhavaḍḍhano. “Yojehi sārathi yānaṁ, yuttañca paṭivedaya; Uyyānabhūmiṁ gacchāma, pokkharañño vanāni ca”. So ca pokkharaṇītīre, pallaṅkena upāvisi; Tassa sakko pāturahu, devarājā sujampati. “Sakkohamasmi devindo, āgatosmi tavantike; Varaṁ varassu rājīsi, yaṁ kiñci manasicchasi”. “Pahūtaṁ me dhanaṁ sakka, balaṁ koso canappako; Andhassa me sato dāni, maraṇaññeva ruccati”.