Mātaraṁ pitarañcāpi, jiṇṇakaṁ gatayobbanaṁ; Pahu santo na posissaṁ, iti pacchānutappati. Ācariyamanusatthāraṁ, sabbakāmarasāharaṁ; Pitaraṁ atimaññissaṁ, iti pacchānutappati. Samaṇe brāhmaṇe cāpi, sīlavante bahussute; Na pubbe payirupāsissaṁ, iti pacchānutappati. Sādhu hoti tapo ciṇṇo, santo ca payirupāsito; Na ca pubbe tapo ciṇṇo, iti pacchānutappati. Yo ca etāni ṭhānāni, yoniso paṭipajjati; Karaṁ purisakiccāni, sa pacchā nānutappatī”ti. Janasandhajātakaṁ pañcamaṁ. Dvādasakanipāta Cūḷakuṇālavagga

6. Mahākaṇhajātaka

“Kaṇho kaṇho ca ghoro ca, sukkadāṭho pabhāsavā; Baddho pañcahi rajjūhi, kiṁ ravi sunakho tava”. “Nāyaṁ migānamatthāya, usīnaka bhavissati; Manussānaṁ anayo hutvā, tadā kaṇho pamokkhati”. “Pattahatthā samaṇakā, muṇḍā saṅghāṭipārutā; Naṅgalehi kasissanti, tadā kaṇho pamokkhati. Tapassiniyo pabbajitā, muṇḍā saṅghāṭipārutā; Yadā loke gamissanti, tadā kaṇho pamokkhati.