Manussesu kataṁ bhattaṁ, suciṁ maṁsūpasecanaṁ; Na ca me tādiso vaṇṇo, cakkavāka yathā tuvaṁ”. “Sampassaṁ attani veraṁ, hiṁsayaṁ mānusiṁ pajaṁ; Utrasto ghasasī bhīto, tena vaṇṇo tavediso. Sabbalokaviruddhosi, dhaṅka pāpena kammunā; Laddho piṇḍo na pīṇeti, tena vaṇṇo tavediso. Ahampi samma bhuñjāmi, ahiṁsaṁ sabbapāṇinaṁ; Appossukko nirāsaṅkī, asoko akutobhayo. So karassu ānubhāvaṁ, vītivattassu sīliyaṁ; Ahiṁsāya cara loke, piyo hohisi maṁmiva. Yo na hanti na ghāteti, na jināti na jāpaye; Mettaṁso sabbabhūtesu, veraṁ tassa na kenacī”ti. Cakkavākajātakaṁ terasamaṁ. Dasakanipāta Catudvāravagga

14. Bhūripaññajātaka

“Saccaṁ kira tvaṁ api bhūripañña, Yā tādisī sīri dhitī matī ca; Na tāyatebhāvavasūpanitaṁ, Yo yavakaṁ bhuñjasi appasūpaṁ”.