“Kīdisaṁ te iṇadānaṁ, iṇamokkho ca kīdiso; Nidhinidhānamakkhāhi, atha pāsā pamokkhasi”. “Ajātapakkhā taruṇā, puttakā mayha kosiya; Te maṁ bhatā bharissanti, tasmā tesaṁ iṇaṁ dade. Mātā pitā ca me vuddhā, jiṇṇakā gatayobbanā; Tesaṁ tuṇḍena hātūna, muñce pubbakataṁ iṇaṁ. Aññepi tattha sakuṇā, khīṇapakkhā sudubbalā; Tesaṁ puññatthiko dammi, taṁ nidhiṁ āhu paṇḍitā. Īdisaṁ me iṇadānaṁ, iṇamokkho ca īdiso; Nidhinidhānamakkhāmi, evaṁ jānāhi kosiya”. “Bhaddako vatayaṁ pakkhī, dijo paramadhammiko; Ekaccesu manussesu, ayaṁ dhammo na vijjati. Bhuñja sāliṁ yathākāmaṁ, saha sabbehi ñātibhi; Punāpi suva passemu, piyaṁ me tava dassanaṁ”. “Bhuttañca pītañca tavassamamhi, Ratī ca no kosiya te sakāse; Nikkhittadaṇḍesu dadāhi dānaṁ, Jiṇṇe ca mātāpitaro bharassu”.