“Yathā samaṁ maññamāno pateyya, Sobbhaṁ guhaṁ narakaṁ pūtipādaṁ; Rajjūti vā akkame kaṇhasappaṁ, Andho yathā jotimadhiṭṭhaheyya; Evampi maṁ tvaṁ khalitaṁ sapañña, Pahīnamantassa punappadāhi”. “Dhammena mantaṁ tava sampadāsiṁ, Tuvampi dhammena pariggahesi; Pakatimpi te attamano asaṁsiṁ, Dhamme ṭhitaṁ taṁ na jaheyya manto. Yo bāla mantaṁ kasirena laddhaṁ, Yaṁ dullabhaṁ ajja manussaloke; Kiñcāpi laddhā jīvituṁ appapañño, Vināsayī alikaṁ bhāsamāno. Bālassa mūḷhassa akataññuno ca, Musā bhaṇantassa asaññatassa; Mante mayaṁ tādisake na dema, Kuto mantā gaccha na mayha ruccasī”ti. Ambajātakaṁ paṭhamaṁ. Terasakanipāta Ambavagga

2. Phandanajātaka