“Athopi me amaccesu, doso koci na vijjati; Atho ārā amittā me, chāyā dakkhiṇatoriva”. “Kacci te sādisī bhariyā, assavā piyabhāṇinī; Puttarūpayasūpetā, tava chandavasānugā”. “Atho me sādisī bhariyā, assavā piyabhāṇinī; Puttarūpayasūpetā, mama chandavasānugā”. “Kacci te bahavo puttā, sujātā raṭṭhavaḍḍhana; Paññājavena sampannā, sammodanti tato tato”. “Satameko ca me puttā, dhataraṭṭha mayā sutā; Tesaṁ tvaṁ kiccamakkhāhi, nāvarujjhanti te vaco”. “Upapannopi ce hoti, jātiyā vinayena vā; Atha pacchā kurute yogaṁ, kicche āpāsu sīdati. Tassa saṁhīrapaññassa, vivaro jāyate mahā; Rattimandhova rūpāni, thūlāni manupassati. Asāre sārayogaññū, matiṁ na tveva vindati; Sarabhova giriduggasmiṁ, antarāyeva sīdati. Hīnajaccopi ce hoti, uṭṭhātā dhitimā naro; Ācārasīlasampanno, nise aggīva bhāsati. Etaṁ me upamaṁ katvā, putte vijjāsu vācaya; Saṁvirūḷhetha medhāvī, khette bījaṁva vuṭṭhiyā”ti. Cūḷahaṁsajātakaṁ chaṭṭhaṁ. Vīsatinipāta Mātaṅgavagga

7. Sattigumbajātaka