ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๗ · หน้า ๒๖๗
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Surakkhitaṁ meti kathaṁ nu vissase, Anekacittāsu na hatthi rakkhaṇā; Etā hi pātālapapātasannibhā, Etthappamatto byasanaṁ nigaccha”ti. “Tasmā hi te sukhino vītasokā, Ye mātugāmehi caranti nissaṭā; Etaṁ sivaṁ uttamamābhipatthayaṁ, Na mātugāmehi kareyya santhavanti”. Samuggajātakaṁ dasamaṁ. Navakanipāta Gijjhavagga

11. Pūtimaṁsajātaka

“Na kho me ruccati āḷi, pūtimaṁsassa pekkhanā; Etādisā sakhārasmā, ārakā parivajjaye”. “Ummattikā ayaṁ veṇī, vaṇṇeti patino sakhiṁ; Pajjhāyi paṭigacchantiṁ, āgataṁ meṇḍamātaraṁ”. “Tvaṁ khosi samma ummatto, dummedho avicakkhaṇo; Yo tvaṁ matālayaṁ katvā, akālena vipekkhasi”. “Na akāle vipekkheyya, kāle pekkheyya paṇḍito; Pūtimaṁsova pajjhāyi, yo akāle vipekkhati”.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้