ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๗ · หน้า ๒๖๘
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

“Piyaṁ kho āḷi me hotu, puṇṇapattaṁ dadāhi me; Pati sañjīvito mayhaṁ, eyyāsi piyapucchikā”. “Piyaṁ kho āḷi te hotu, puṇṇapattaṁ dadāmi te; Mahatā parivārena, essaṁ kayirāhi bhojanaṁ”. “Kīdiso tuyhaṁ parivāro, yesaṁ kāhāmi bhojanaṁ; Kiṁnāmakā ca te sabbe, taṁ me akkhāhi pucchitā”. “Māliyo caturakkho ca, piṅgiyo atha jambuko; Ediso mayhaṁ parivāro, tesaṁ kayirāhi bhojanaṁ”. “Nikkhantāya agārasmā, bhaṇḍakampi vinassati; Ārogyaṁ āḷino vajjaṁ, idheva vasa māgamā”ti. Pūtimaṁsajātakaṁ ekādasamaṁ. Navakanipāta Gijjhavagga

12. Daddarajātaka

“Yo te puttake akhādi, dinnabhatto adūsake; Tasmiṁ dāṭhaṁ nipātehi, mā te muccittha jīvato”. “Ākiṇṇaluddo puriso, dhāticelaṁva makkhito; Padesaṁ taṁ na passāmi, yattha dāṭhaṁ nipātaye. Akataññussa posassa, niccaṁ vivaradassino; Sabbañce pathaviṁ dajjā, neva naṁ abhirādhaye”.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้