ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๗ · หน้า ๒๗๒
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Kammaṁ samekkhe vipulañca bhogaṁ, Icchaṁ na seveyya anatthasaṁhitaṁ; Kareyya vākyaṁ anukampakānaṁ, Taṁ tādisaṁ nātivatteyya cakkaṁ”. “Kīvaciraṁ nu me yakkha, cakkaṁ sirasi ṭhassati; Kati vassasahassāni, taṁ me akkhāhi pucchito”. “Atisaro paccasaro, mittavinda suṇohi me; Cakkaṁ te sirasi māviddhaṁ, na taṁ jīvaṁ pamokkhasī”ti. Catudvārajātakaṁ paṭhamaṁ. Dasakanipāta Catudvāravagga

2. Kaṇhajātaka

“Kaṇho vatāyaṁ puriso, kaṇhaṁ bhuñjati bhojanaṁ; Kaṇhe bhūmipadesasmiṁ, na mayhaṁ manaso piyo”. “Na kaṇho tacasā hoti, antosāro hi brāhmaṇo; Yasmiṁ pāpāni kammāni, sa ve kaṇho sujampati”. “Etasmiṁ te sulapite, patirūpe subhāsite; Varaṁ brāhmaṇa te dammi, yaṁ kiñci manasicchasi”. “Varañce me ado sakka, sabbabhūtānamissara; Sunikkodhaṁ suniddosaṁ, nillobhaṁ vuttimattano; Nisnehamabhikaṅkhāmi, ete me caturo vare”.

หัวข้อ (สรุปโดย AI) จตุทฺวารชาตกํ (เริ่มทสกนิบาต)
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า
เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้