ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๗ · หน้า ๓๒๘
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Bālā ca mohena rasānugiddhā, Anāgataṁ appaṭivijjhiyatthaṁ; Paccuppanne sīdanti atthajāte, Samuddamajjhe yathā te manussā. Anāgataṁ paṭikayirātha kiccaṁ, ‘Mā maṁ kiccaṁ kiccakāle byadhesi’; Taṁ tādisaṁ paṭikatakiccakāriṁ, Na taṁ kiccaṁ kiccakāle byadhetī”ti. Samuddavāṇijajātakaṁ tatiyaṁ. Dvādasakanipāta Cūḷakuṇālavagga

4. Kāmajātaka

“Kāmaṁ kāmayamānassa, tassa ce taṁ samijjhati; Addhā pītimano hoti, laddhā macco yadicchati. Kāmaṁ kāmayamānassa, tassa ce taṁ samijjhati; Tato naṁ aparaṁ kāme, ghamme taṇhaṁva vindati. Gavaṁva siṅgino siṅgaṁ, vaḍḍhamānassa vaḍḍhati; Evaṁ mandassa posassa, bālassa avijānato; Bhiyyo taṇhā pipāsā ca, vaḍḍhamānassa vaḍḍhati. Pathabyā sāliyavakaṁ, gavāssaṁ dāsaporisaṁ; Datvā ca nālamekassa, iti vidvā samaṁ care.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้