“Kuṭhārihattho puriso, vanamogayha tiṭṭhasi; Puṭṭho me samma akkhāhi, kiṁ dāruṁ chetumicchasi”. “Isso vanāni carasi, samāni visamāni ca; Puṭṭho me samma akkhāhi, kiṁ dāruṁ nemiyā daḷhaṁ”. “Neva sālo na khadiro, nāssakaṇṇo kuto dhavo; Rukkho ca phandano nāma, taṁ dāruṁ nemiyā daḷhaṁ”. “Kīdisānissa pattāni, khandho vā pana kīdiso; Puṭṭho me samma akkhāhi, yathā jānemu phandanaṁ”. “Yassa sākhā palambanti, namanti na ca bhañjare; So rukkho phandano nāma, yassa mūle ahaṁ ṭhito. Arānaṁ cakkanābhīnaṁ, īsānemirathassa ca; Sabbassa te kammaniyo, ayaṁ hessati phandano”. “Iti phandanarukkhopi, tāvade ajjhabhāsatha; Mayhampi vacanaṁ atthi, bhāradvāja suṇohi me. Issassa upakkhandhamhā, Ukkacca caturaṅgulaṁ; Tena nemiṁ pasāresi, Evaṁ daḷhataraṁ siyā. Iti phandanarukkhopi, veraṁ appesi tāvade; Jātānañca ajātānaṁ, issānaṁ dukkhamāvahi.