Tassa tejaṁ vīriyañca, Dhitiṁ ñatvā avaṭṭhitaṁ; Sirasā aggahī pāde, Isisiṅgaṁ alambusā. “Mā me kujjha mahāvīra, mā me kujjha mahāise; Mahā attho mayā ciṇṇo, tidasānaṁ yasassinaṁ; Tayā saṅkampitaṁ āsi, sabbaṁ devapuraṁ tadā”. “Tāvatiṁsā ca ye devā, tidasānañca vāsavo; Tvañca bhadde sukhī hohi, gaccha kaññe yathāsukhaṁ”. Tassa pāde gahetvāna, katvā ca naṁ padakkhiṇaṁ; Añjaliṁ paggahetvāna, tamhā ṭhānā apakkami. Yo ca tassāsi pallaṅko, sovaṇṇo sopavāhano; Sauttaracchadapaññāso, sahassapaṭiyatthato; Tameva pallaṅkamāruyha, agā devāna santike. Tamokkamiva āyantiṁ, jalantiṁ vijjutaṁ yathā; Patīto sumano vitto, devindo adadā varaṁ. “Varañce me ado sakka, sabbabhūtānamissara; Nisippalobhikā gacche, etaṁ sakka varaṁ vare”ti. Alambusājātakaṁ tatiyaṁ. Cattālīsanipāta Tesakuṇavagga

4. Saṅkhapālajātaka