ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๗ · หน้า ๑๓๗
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Eso hi uttaritaro, Bhāravaho dhuraddharo; Yo paresādhipannānaṁ, Sayaṁ sandhātumarahatī”ti. Kassapamandiyajātakaṁ dutiyaṁ. Catukkanipāta Pucimandavagga

3. Khantīvādījātaka

“Yo te hatthe ca pāde ca, kaṇṇanāsañca chedayi; Tassa kujjha mahāvīra, mā raṭṭhaṁ vinasā idaṁ”. “Yo me hatthe ca pāde ca, kaṇṇanāsañca chedayi; Ciraṁ jīvatu so rājā, na hi kujjhanti mādisā”. Ahū atītamaddhānaṁ, samaṇo khantidīpano; Taṁ khantiyāyeva ṭhitaṁ, kāsirājā achedayi. Tassa kammapharusassa, vipāko kaṭuko ahu; Yaṁ kāsirājā vedesi, nirayamhi samappitoti. Khantīvādījātakaṁ tatiyaṁ. Catukkanipāta Pucimandavagga

4. Lohakumbhijātaka

“Dujjīvitamajīvimha, ye sante na dadamhase; Vijjamānesu bhogesu, dīpaṁ nākamha attano”. “Saṭṭhi vassasahassāni, paripuṇṇāni sabbaso; Niraye paccamānānaṁ, kadā anto bhavissati”.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้