“Sace rode kisā assaṁ, tassā me kiṁ phalaṁ siyā; Ñātimittasuhajjānaṁ, bhiyyo no aratī siyā. Ḍayhamāno na jānāti, ñātīnaṁ paridevitaṁ; Tasmā etaṁ na socāmi, gato so tassa yā gati”. “Yathāpi dārako candaṁ, gacchantamanurodati; Evaṁsampadamevetaṁ, yo petamanusocati. Ḍayhamāno na jānāti, ñātīnaṁ paridevitaṁ; Tasmā etaṁ na socāmi, gato so tassa yā gati”. “Yathāpi udakakumbho, bhinno appaṭisandhiyo; Evaṁsampadamevetaṁ, yo petamanusocati. Ḍayhamāno na jānāti, ñātīnaṁ paridevitaṁ; Tasmā etaṁ na socāmi, gato so tassa yā gatī”ti. Uragajātakaṁ catutthaṁ. Pañcakanipāta Maṇikuṇḍalavagga

5. Ghaṭajātaka

“Aññe socanti rodanti, aññe assumukhā janā; Pasannamukhavaṇṇosi, kasmā ghaṭa na socasi”. “Nābbhatītaharo soko, nānāgatasukhāvaho; Tasmā dhaṅka na socāmi, natthi soke dutīyatā. Socaṁ paṇḍu kiso hoti, bhattañcassa na ruccati; Amittā sumanā honti, sallaviddhassa ruppato.