ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๗ · หน้า ๒๔๐
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Sā kātiyānī suṇisāya saddhiṁ, Sammodamānā gharamāvasittha; Putto ca nattā ca upaṭṭhahiṁsu, Devānamindena adhiggahītā”ti. Kaccānijātakaṁ paṭhamaṁ. Aṭṭhakanipāta Kaccānivagga

2. Aṭṭhasaddajātaka

“Idaṁ pure ninnamāhu, bahumacchaṁ mahodakaṁ; Āvāso bakarājassa, pettikaṁ bhavanaṁ mama; Tyajja bhekena yāpema, okaṁ na vijahāmase”. “Ko dutiyaṁ asīlissa, bandharassakkhi bhecchati; Ko me putte kulāvakaṁ, mañca sotthiṁ karissati”. “Sabbā parikkhayā pheggu, yāva tassā gatī ahu; Khīṇabhakkho mahārāja, sāre na ramatī ghuṇo”. “Sā nūnāhaṁ ito gantvā, rañño muttā nivesanā; Attānaṁ ramayissāmi, dumasākhaniketinī”. “So nūnāhaṁ ito gantvā, rañño mutto nivesanā; Aggodakāni pissāmi, yūthassa purato vajaṁ”. “Taṁ maṁ kāmehi sammattaṁ, rattaṁ kāmesu mucchitaṁ; Ānayī bharato luddo, bāhiko bhaddamatthu te”.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้